‘Black ops’ maken van het Albert Schweitzer het meest innovatieve ziekenhuis

Om er voor te zorgen dat het Albert Schweitzer Ziekenhuis (ASZ) in 2020 tot de meest innovatieve ziekenhuizen behoort, is voormalige Social Media adviseur van de afdeling Communicatie Ralph Bouman aangesteld om die innovatie binnen het ziekenhuis aan te gaan jagen. Binnen het ziekenhuis, maar buiten de kaders en de protocollen van de organisatie. Ralph werkt vanuit het startup-model zoals dat in het bedrijfsleven wel meer gebeurt. Deze aparte operaties van Ralph en zijn team worden ‘Black Ops’ genoemd.

Ralph legt direct verantwoording af aan de Raad van Bestuur. ‘Ik had Ralph kunnen toevoegen aan de innovatie-afdeling maar daar zou de innovatie niet tot stand komen. Dan was het niks geworden’, zegt Peter van der Meer, bestuurzvoorzitter van het ASZ.

Om Ralph Bouman heen werd een innovatieteam van drie enthousiaste mensen gezet. Het ASZ met locaties in Dordrecht, Sliedrecht en Zwijndrecht barst van de goede ideeën. Aan hen de taak om volgend jaar in elk geval twee voorbeelden van innovaties te realiseren die de zorg fundamenteel veranderen en tegelijk de buzz van innovatie tot leven te wekken en gaande te houden. Van der Meer: ‘In het verleden is beeldbellen tegengehouden door de mores van de maatschap. Nu gebruiken we in plaats van WhatsApp, Siilo omdat dat veiliger is. Whatsapp is eigenlijk een datalek zodra patiëntgegevens worden verstuurd.’ Er zijn ook nog steeds dingen die niet lukken: een apparaat dat binnen een minuut boezemfibrilleren aantoont heeft weliswaar een prijs gewonnen, maar wordt nog zeer weinig gebruikt.

Het is belangrijk om het innovatieteam de macht te geven om iets te doorbreken in de instelling. Het is echt gruwelijk moeilijk.’ Daarom valt Ralph direct onder de bestuurder. Verder is van belang dat het ziekenhuis een meerjarenafspraak heeft kunnen maken met verzekeraar VGZ. Van der Meer: ‘We moeten tijd hebben om iets te doorbreken. Dan pas kun je alle projecten op elkaar afstemmen. Samen willen we de strategie uitleggen. Deze aanpak past binnen Zorg van Waarde.’

Lees het hele verhaal in ons eMagazine

‘Van weerstand naar een bak energie’

Sjoerd Niehof, klinisch Fysicus en lid stafbestuur van het Maasstad Ziekenhuis, wil terug naar de doelen van innovatie: ‘Heel veel organisaties innoveren om te innoveren. We hebben allemaal uitdagingen, maar om betere en efficiëntere zorg te leveren moet je innoveren.’

In het Maasstad Ziekenhuis lag de afdeling ICT dwars, dus Niehof wilde verantwoordelijk worden voor wat hij deed en kwam in het stafbestuur. Nu heeft hij een goede samenwerking met externe partners als Philips en ontwikkelt hij onder meer een slimme pleister die veel onderzoek overbodig maakt. ‘Ik moest me eraan verbinden en ben het gewoon gaan doen, ondanks de weerstand.’ Innoveren kost volgens Niehof niet perse meer geld, het geld wordt anders ingezet. Een deel van ieders tijd gaat nu naar vernieuwen. ‘Een radioloog die ineens iets nieuws mag doen krijgt een bak energie’.

Het ziekenhuis zorgt voor de voorwaarden: een loket waar je je plan kunt indienen op een half A4, ondersteuning, toezicht op veiligheid en regelgeving. Een enthousiasteling kan het team over de brug helpen. Er lopen inmiddels een paar initiatieven. ‘Deze manier van onderop duurt wel langer, maar het geeft mensen wel de kans om hun eigen ideeën uit te proberen.’

Lees het hele verhaal over of er een recept is voor innovatie in ons eMagazine

‘Van onzinnige zorg naar zinnige zorg en de geïnformeerde patiënt’

Ziekenhuis Sint Jansdal in Harderwijk wist dat er iets moest veranderen om te overleven. Ze wilden de eigen werkwijze eens goed tegen het licht houden. Het ziekenhuis heeft een tijd van veel discussie met de zorgverzekeraar achter de rug, een nieuw bestuur en een nieuw EPD (Epic). Mooie voorwaarden voor verandering en innovatie van de zorg. Het ziekenhuis wilde de zorg klaarmaken voor de digitale toekomst en uitzoeken of alle zorg zinnig was voor de patiënt.

Bart Kokee, Zorginkoper Medisch Specialistische Zorg van zorgverzekeraar VGZ: ‘Wij wilden een driejarige afspraak met het ziekenhuis maken om maximaal te kunnen inzetten op de transitie zonder direct financieel risico.’

‘Je wilt geen onzinnige zorg, maar wat is zinnige zorg? Daar zijn inmiddels wat voorbeelden van. Een beter geïnformeerde patiënt kiest minder vaak voor een operatie en is tevredener over de behandeling. Een arts zet de operatie nog wel eens door omdat hij het te risicovol vindt om niet te opereren. Niet opereren is overigens niet altijd een risico. Aandacht leidt ook bij de huisarts tot betere zorg: een keer een digitaal consult is beter dan drie keer bellen.

Je kunt de OK zo inrichten dat je mensen ’s avonds weer naar huis kunt sturen in plaats van een nacht laat blijven. Dat betekent bijvoorbeeld dat je galblaasoperaties ’s ochtends inplant. ‘Als zorgverzekeraar willen we niet op de stoel van de arts gaan zitten’, benadrukt Kokee. ‘Wij nemen puur het financiële risico van de transitie weg’. Het Sint Jansdal maakt nu andere afspraken met specialisten. Ze kijken hoe ze de kosten per behandeling voor het ziekenhuis kunnen reduceren in plaats van naar vergoeding per verrichting. ‘Dat levert een betere prikkel op dan betalen per verrichting. Zo’n verandering kost tijd en dat willen we stimuleren.’

Lees het hele artikel in ons eMagazine

Careers

Self-development is paramount

August 3, 2021

Share this article

article hero thumbnail

“It’s now 27 years ago that I applied for a job at MSD, after gaining my intermediate diploma in food technology. I was able to start as a production operative. At that time I was one of the first with that diploma to get a job here. In fact, it didn’t fit exactly with what they were doing, but there was an overlap. I knew something about process technology, quality assurance, and measurement and control engineering, for instance. With all that, I got along fine.

Over time I could grow with the job: different positions, from operator to my present position as ‘operational coach’, a role in which I’m taking part in the production process, as well as guiding the team. I’ve also diversified, because although I’m now a coach in the Packaging Department, in fact I’ve been in all the production and packaging departments in Haarlem. I’ve also been able to improve myself a lot through courses and education programs.

Besides, self-development is actually really necessary. You never get the chance to ‘doze off’ in this place. There are always new developments, projects, changes, and new challenges, which we have to cope with as one unified team. Stress sounds rather negative; I enjoy the hurly-burly of this work.

That’s why I’ve been working here so long. My work is close to home, but there are many more reasons why I want to keep on working here for keeps. The open atmosphere, for example: we’re honest with each other. There’s a pleasant camaraderie: there is a hierarchy, but you don’t really notice it.

And yes, it’s hectic! I give a lot to the business, but MSD gives back a lot too. Give and take. That’s also the spirit in which I work as a line manager. If a member of the team has a problem, I do everything I can to help.

What also appeals to me so much about this work is that we’re doing something that really benefits society. Often this is very close up and real. For example, once we geared up the production of a new medicine because a young patient badly needed it. The first packs were ready in no time and the doctor got them just the next day. That feels good. The involvement of colleagues – with each other and with MSD – is super, and you notice it even more at moments like that!”

article quote image

The involvement of colleagues – with each other and with MSD – is super, and you notice it even more at moments like that!”

Joris Kesseler

Operational Coach IPT Blister at MSD in Haarlem
Diversiteit

Pride Week bij MSD en jezelf kunnen zijn op het werk

July 31, 2021

Share this article

article hero thumbnail

Ook in 2021 zou onze hoofdstad negen dagen het kleurrijke decor zijn van het jaarlijkse Pride Amsterdam-festival. De LHBTQ+-gemeenschap zou wederom vieren dat je kunt zijn wie je bent en mag houden van wie je wilt. Helaas gaan ook dit jaar de grote evenementen vanwege de pandemie niet door. Dus ook dit jaar geen MSD-boot tijdens de Pride Canal Parade.

Maar dat wil niet zeggen dat bij MSD niets gebeurt om Pride Week te vieren. Want wat is een betere week dan deze om het belang van ‘jezelf kunnen zijn op het werk’ in de spotlights te zetten? Twee mensen die op één van de MSD-locaties in Nederland werken delen hun verhaal – over hun ervaringen als LHBTQ+-er op het werk, over inclusie en jezelf kunnen zijn.

Arjen Haanskorf (Site Manager CBRE op de MSD-locatie in Oss)

“We kunnen juist van elkaars verhalen leren”

Voor Arjen Haanskorf, Site Manager CBRE, is inclusie vanzelfsprekend. Hokjesdenken is niet aan hem besteed. “Iedereen moet kunnen zijn wie hij is, ongeacht leeftijd, afkomst, seksuele geaardheid, geloof of wat dan ook. Ik vind dat doodnormaal. Dat ik zelf gay ben, schreeuw ik niet van de daken, het is gewoon geen issue.”

Arjen Haanskorf werkt al zeven jaar op de site in Oss. Niet als MSD’er, maar als CBRE’er. Samen met zijn team, bestaande uit zo’n 80 man vast personeel en nog zo’n 100 externe collega’s, is hij verantwoordelijk voor het beheer en onderhoud van het gebouw, het terrein, de technische installaties, maar ook de schoonmaak en straks – als de nieuwe entree klaar is – de beveiliging. Volgens Arjen maakt het in Oss weinig verschil of je bij MSD of CBRE werkt. “We werken hier in partnerschap, dat zit in de haarvaten. We werken aan hetzelfde doel en behandelen elkaar met respect. MSD of CBRE: op de site in Oss heerst een ontspannen thuisgevoel.”

Anderen helpen

Voor Arjen is dat inmiddels normaal, hoewel hij in het verleden ook wel eens werd afgerekend op zijn geaardheid. “Zelfs in mijn directe omgeving werd niet altijd fijn gereageerd. Zo werd me verteld dat ik geen kans zou hebben op een goede carrière, omdat ik op mannen val. Als jongvolwassene raakt je dat. Inmiddels – ik ben begin vijftig – weet ik wel beter. Sterker nog: ik denk dat ik met mijn ervaring andere, jongere mensen kan geruststellen die met vergelijkbare problemen worstelen.”

Veilige omgeving

Nog niet zo lang geleden kreeg Arjen te maken met een nieuwe collega bij wie hij haarfijn aanvoelde dat er iets aan de hand was. “Ik heb dat bespreekbaar gemaakt door mezelf kwetsbaar op te stellen en over mijn privésituatie te vertellen. Het bleek dat deze collega transseksueel was en middenin een traject van operaties zat. Heel heftig en intensief. Door erover te praten, konden we een veilige omgeving voor hem creëren. Naarmate de tijd verstreek, zag ik hem gewoon opbloeien en zich vrijer voelen.”

Vanzelfsprekendheid

Je kwetsbaarheid tonen en open zijn over je gevoelens is een tendens die Arjen sowieso waarneemt op de site in Oss. “Collega’s delen gemakkelijker dat het bijvoorbeeld thuis niet lekker loopt of dat er problemen zijn in de relationele sfeer. Daar wordt vervolgens heel goed op gereageerd. Iedereen behandelt elkaar met respect en springt bij. Het is geen issue, maar een vanzelfsprekendheid. Dat gevoel zou ik overal willen ervaren.”

Allemaal gelijk

Maar tolerantie en respect zijn niet overal de norm, blijkt uit recente berichtgeving. “Daar krijg ik kippenvel van, van mensen die niet met respect met elkaar omgaan. Wanneer beseffen we dat we allemaal gelijk zijn en dat we van elkaars verhalen kunnen leren? Ik schreeuw meestal niet van de daken dat ik gay ben, maar als ik lees over de toenemende mate van intolerantie, dan krijg ik de behoefte om iets te doen. Daarom werk ik ook graag mee aan dit artikel.”

Trots gevoel

Op de site in Oss staan tolerantie, inclusie (iedereen hoort erbij en is gelijkwaardig) en respect voor elkaar bovenaan de prioriteitenlijst. Uit het tevredenheidsonderzoek dat onlangs onder CBRE-medewerkers wereldwijd plaatsvond, staan de thema’s inclusie, een veilig gevoel en safe to speak up, in de top 5 van het team in Oss. Dat geeft mij een trots gevoel!”

article quote image

Uit het tevredenheidsonderzoek dat onlangs onder CBRE-medewerkers wereldwijd plaatsvond, staan de thema’s inclusie, een veilig gevoel en safe to speak up, in de top 5 van het team in Oss. Dat geeft mij een trots gevoel!”

Arjen Haanskorf

ite Manager CBRE op de MSD-locatie in Oss

Monique Jonkheid (Communications Manager bij MSD in Nederland en co-chapter lead van de MSD Rainbow Alliance in Nederland)

Dit jaar is het thema van Pride Amsterdam ‘TAKE PRIDE in us’. In mijn ogen een belangrijk thema. Nog steeds zie ik beelden voorbij komen van dappere LHBTQ+-ers die overal ter wereld opkomen voor hun rechten, en daarbij – ik zeg het netjes – weerstand ontmoeten. Ik mag blij zijn dat ik in Nederland woon, waar het voor LHBTQ+-ers een stuk beter is gesteld dan in menig ander land. Maar we zijn er nog niet.

Dankzij activisme en politieke wil hebben we in Nederland weliswaar grote stappen gezet en zijn onze rechten op papier prima in orde. Maar, dat betekent niet automatisch altijd dat het met de acceptatie in het gewone leven ook wel goed zit. En dat is een gedachte die me soms onrustig maakt. Uit de kast komen doe je namelijk niet één keer, maar heel regelmatig, ook op het werk. Nieuwe baas, nieuwe collega, een training, nieuw project – altijd komt het moment dat het weer zover is, met ook de kans op afwijzing. Ik heb het meegemaakt, bij een andere werkgever, dat ik op een directe vraag van een collega besloot te vertellen hoe het zat. Zijn reactie: ‘Ik heb niets tegen jou als persoon, maar op de school van mijn kinderen wordt iemand als jij niet aangenomen’.

Inmiddels werk ik al bijna 20 jaar bij MSD. Ik ben regelmatig van plek en team gewisseld, en ik heb meer dan eens de deur van mijn kast opengezet. Elke keer weer vind ik dat spannend, maar ik heb bij MSD nog nooit iets negatiefs meegemaakt na zo’n moment. Misschien is dat deels mazzel. Maar wat ik zeker weet is dat het enorm helpt als er beleid is en aandacht voor het thema. En die aandacht is er deze week zeker! En als co-lead van de MSD Rainbow Alliance in Nederland vertel ik daarom dit verhaal. Want als ik via de Rainbow Alliance iets kan doen om mensen een steuntje in de rug te geven, dan doe ik dat heel graag!

article quote image

Inmiddels werk ik al bijna 20 jaar bij MSD. Ik ben regelmatig van plek en team gewisseld, en ik heb meer dan eens de deur van mijn kast opengezet. Elke keer weer vind ik dat spannend, maar ik heb bij MSD nog nooit iets negatiefs meegemaakt na zo’n moment.

Monique Jonkheid

Communications Manager bij MSD in Nederland en co-chapter lead van de MSD Rainbow Alliance in Nederland

“Het voelde alsof ik mijn leven terugkreeg”

Diana Lewinski over haar leven met reuma, voor en na de komst van de biologicals

Een gezonde en sportieve jonge vrouw van 27. Dat was Diana Lewinski in 1993, het jaar waarin ze voor het eerst last kreeg van stijfheid in haar handen. Op kantoor belde Diana veel met klanten, ze dacht dat het daardoor kwam. De huisarts verwees haar door naar een manueeltherapeut. Na een paar behandelingen gaf zij bij hem aan dat het lopen verslechterde. Zijn reactie: “Het zit tussen je oren”. Uiteindelijk constateerde de reumatoloog een klassiek geval van reumatoïde artritis.

Ondanks de ingrijpende gevolgen van haar ontstekingsziekte is Diana altijd strijdbaar en optimistisch gebleven. “Die manueeltherapeut van toen zie ik nog weleens langslopen. Eigenlijk zou ik die moeten confronteren met mijn verhaal. Stel dat het ervoor zorgt dat er ook maar één iemand met reuma sneller wordt doorverwezen… Toen was nog veel onbekend, maar nu staat vast dat hoe vroeger de diagnose wordt gesteld, des te beter de vooruitzichten zijn voor de patiënt.”

De vergroeiingen aan haar handen vallen op. “Ik heb ze ook aan m’n voeten. Bij mensen die later reuma kregen zie je dat niet meer. Dat is te danken aan de biologicals die 20 jaar geleden werden geïntroduceerd. Had ik die eerder gekregen, dan had ik die vergroeiingen ook niet zo gehad.”

“Het klinkt gek, maar aan de andere kant is het ook een probleem dat mensen nu niet meer zien dat iemand reuma heeft. Dat zorgt namelijk voor onbegrip. Neem werknemers met reuma. Voor hen is de steun van hun werkgever zo belangrijk. Kijk niet naar onmogelijkheden, maar kijk samen naar wat wel kan. Een reumapatiënt is geen kostenpost!”

Diana weet waar ze over praat, ook omdat ze zich al jarenlang vrijwillig inzet voor andere mensen met reuma, tegenwoordig als secretaris van het bestuur van de Nationale Vereniging ReumaZorg Nederland, de landelijke patiëntenorganisatie voor alle mensen met reuma. “In mijn appartement staan twee grote stapels, een met ons tijdschrift ‘Reuma?!’ en een met een boek vol ervaringsverhalen. Klaar om uitgedeeld te worden.”

Vallen en opstaan 

Reuma is nog niet te genezen en dagelijks strijden bijna 2 miljoen Nederlanders om simpelweg ‘mee te kunnen blijven doen’. Dat geldt zeker ook voor Diana, leven met reuma is voor haar al ruim een kwart eeuw een kwestie van vallen en opstaan. “Ik kreeg niet alleen te maken met energiegebrek, moeheid en andere fysieke beperkingen, maar ook met slecht communicerende artsen, verkeerde diagnoses, veel onbegrip op het werk en heftige bijwerkingen van de medicatie.”

Diana kan honderduit vertellen over al haar bijzondere ervaringen als reumapatiënt. “Niet om te klagen, maar omdat ik wil dat andere reumapatiënten en zorgprofessionals er beter van worden, letterlijk en figuurlijk. Communicatie is zo belangrijk!”

“Wat wil Diana eigenlijk, wat betekent kwaliteit van leven specifiek voor haar? Het antwoord op die vraag moet mijn reumatoloog weten. Na de diagnose kreeg ik eerst alleen maar pillen en brochures mee. En toen ik de dokter ooit een artikel liet zien over een veelbelovende nieuwe behandeloptie met biologicals, de zogenoemde TNF-α remmers, reageerde hij bijna gepikeerd. Later werd de communicatie gelukkig veel beter, dat was voor mij een wereld van verschil.”

Dit jaar is het 20 jaar geleden dat de eerste TNF-α remmer in Europa goedgekeurd. Andere geneesmiddelen in de groep van TNF-α remmers volgden en door deze ‘biologicals’ kregen talloze mensen, overal ter wereld, daarna een betere kwaliteit van leven.

Diana: “Pas in 2007 startte ik met een biological en die sloeg snel en goed aan. Ik was inmiddels al lang en breed uit dienst en volledig afgekeurd, dus tijdens mijn werkzame leven heb ik het altijd met de traditionele medicatie moeten doen. Veel hielp dat niet, op een gegeven moment was zelfs vier uur werken op een dag niet meer haalbaar.

Had ik mijn baan kunnen behouden als ik eerder een biological had gekregen? Dat zullen we nooit weten. Maar wat ik wel weet is dat het met die eerste TNF-α remmer voelde alsof ik mijn leven terugkreeg. Ik voelde me zo goed dat ik makkelijk vrijwilligerswerk – zowel reuma- als niet-reuma-gerelateerd – kon doen en zelfs mantelzorg kon verlenen. Ik leerde talenten van mezelf kennen die nooit naar boven waren gekomen als ik ‘gewoon’ was blijven werken.”

Time-out

Die laatste opmerking typeert de positieve en optimistische aard van Diana. Die behield ze, ondanks de mindere ervaringen die ze ook had met biologicals. “Na verloop van tijd kreeg ik huiduitslag, een afweerreactie van het lichaam. Ik moest switchen naar een volgende TNF-α remmer en ook die werkte een tijd lang heel goed, totdat mijn stijfheidsklachten helaas toch weer terugkwamen. Bij de derde biological ging het weer heel anders, die werkte totaal niet.”

Daarna heb ik qua biologicals een time-out genomen en nu ben ik dus weer ‘ouderwets’ aan de pillen. Eventjes zien hoe dat gaat en ondertussen onderzoek ik nieuwe opties met biologicals. Ik heb me de afgelopen 25 jaar immers nooit beter gevoeld dan in die eerste periode met biologicals, dus ik weet hoe goed ze kunnen werken. Bij zijn afscheid refereerde mijn reumatoloog nog aan de begintijd met biologicals: ‘Het leek wel een wondermiddel’, zei hij. Dát had hij goed gezegd!”

Diana is in het verleden alleen behandeld met biologicals die via een infuus in het ziekenhuis werden toegediend. Maar tegenwoordig zijn er ook biologicals die een patiënt zelf kan injecteren. “Ik heb prikangst en er is ook een stemmetje in me dat zegt dat het te veel kost, zeker als ik het niet goed doe. Maar wie weet, als het eenvoudig en zonder knoeien kan…”

“Hoe het nu met me gaat? Het gaat wel. Ik ben blij met mijn vrijwilligerswerk en qua sociaal leven doe ik wat mogelijk is. Maar mijn reuma blijft invloed hebben op alles. Fietsen is bijvoorbeeld lastig. Van tevoren zie ik er tegenop, maar na een ritje voel ik me juist beter. Wandelen doe ik ook graag, maar alleen onder begeleiding van een erkende trainer of fysiotherapeut die ervaring heeft met reumapatiënten. 

article quote image

Stilzitten is geen optie, mensen met reuma moeten in beweging blijven!”

Diana

Lewinski

MSD Nederland op weg naar duurzaam

Klimaatveranderingen zijn dagelijks in het nieuws. De laatste tijd spitst de discussie zich toe op de bijdrage van de industrie aan energiebesparing in Nederland. MSD heeft zichzelf concrete doelstellingen opgelegd om te verduurzamen. Zo streven we ernaar om 40% minder CO2 uit te stoten in 2025 ten opzichte van 2015.

Hoe vertaalt MSD deze doelstelling in de praktijk? Bij een rondje langs de velden valt in ieder geval op dat slim omgaan met energie zowel speelt bij de grote projecten als in het onderhoud en het gedrag van alledag, waar we ook slimme keuzes maken: Hoog tijd om eens te kijken wat MSD hieraan doet.

In Oss zetten PharmOps Oss en Oss Biotech zich naast technische verbeteringen ook in op het bewustzijn en het maken van de juiste keuzes in  de dagelijkse praktijk. Hiervoor is Green  by Choice actief. Een project waarbij maandelijks de beste initiatieven van collega’s worden beloond.

MSD Animal Health in Boxmeer heeft de ambitie om in de toekomst CO2-neutraal te worden. Dat willen we onder meer bereiken door de restwarmte die vrijkomt bij onze productieprocessen te hergebruiken. Daarmee willen we uiteindelijk ook het gasverbruik uitfaseren. Een mooi voorbeeld is de nieuwbouw van de nieuwe vriesdroogfaciliteit hier in Boxmeer, SFFD (Sterile Filling and Freeze Drying). Het gebouw wordt verwarmd met restwarmte uit de productie, met de inzet van een warmtepomp. Dus zonder aardgas.

Binnen MSD Haarlem lopen verschillende operationele verbeteringen om energie te besparen. In ons zogenoemde ‘Leakseek-project’ zijn we als site herhaaldelijk op zoek gegaan naar lekkages in het perslucht- en vacuüm-netwerk. En met succes. Dat heeft de afgelopen 2 jaar zo’n 257.000 KWh aan energiebesparing opgeleverd, wat overeenkomt met een reductie  van 129 ton CO2. Omgerekend is dat een financiële besparing van € 70.000,-.

Maar niet alleen in projecten ook in bestaande productieprocessen zijn we  actief bezig om verspilling te  identificeren, stap voor stap  terug te dringen en verbeteringen door te voeren.

MSD Nederland op weg naar duurzaam

Solutions

Solutions omvatten alle producten, functies en diensten zonder kenmerken van geneesmiddelen en vaccins die zijn ontwikkeld in samenwerking met de klant. Solutions voorzien in behoeftes van klanten, met als uiteindelijk doel om meetbare economische of sociale waarde toe te voegen aan de zorg voor mensen.

Waar staan we voor?

Een positieve bijdrage leveren aan de gezondheid en het leven van mensen door oplossingen te ontwikkelen die waarde toevoegen. Wij geloven dat het mogelijk is om de zorg te verbeteren en deze tegelijkertijd betaalbaar te houden. Het is belangrijk om op het juiste moment, aan de juiste patiënt, het juiste geneesmiddel ter beschikking te stellen. Zo voorkomen we over- en onderbehandeling en gaan we verkeerd geneesmiddelengebruik tegen. Op die manier is goede gezondheidszorg geen kostenpost meer, maar een investering.

Wat wil MSD met Solutions toevoegen?

Wij zien het als onze plicht om een bijdrage te leveren aan goede, doelmatige en betaalbare zorg. Wij doen dat door samen te werken met partners (zoals ziekenhuizen, apotheken etc) en oplossingen te ontwikkelen die echt waarde toevoegen aan de

De handscan

De handscan is een scan die in ontwikkeld om de ontstekingsactiviteit in de handen van mensen met reuma te meten. De Handscan maakt gebruik van de mate van doorbloeding van de gewrichten om de ontstekingsactiviteit te beoordelen.

Meer over de handscan

Handscan

Op dit moment is de DAS-score leidend bij het toepassen van frequente monitoring van reumatoïde artritis (RA). Een meting s bij voorkeur kwantitatief en reproduceerbaar. Een objectieve beoordeling van de gewrichten die patiënt- en gebruiksvriendelijk en efficiënt is, kan de inzet van frequente monitoring verbeteren en/of vergroten. Uitgangspunt is dat is aangetoond dat  intensieve monitoring van de ziekteactiviteit met behulp van de DAS-score, gevolgd door aanpassing van de medicatie, bij mensen met RA een positief effect heeft op de ziekteactiviteit, het optreden van (klinische) remissie en de functionele capaciteit 1.

Wat was het doel van de Handscan

Optimaliseren van de behandeling van mensen met RA aan de hand van een objectieve, niet-invasieve beoordeling van de gewrichten in de hand. Deze beoordeling is efficiënt in tijd en kosten ten opzichte van MRI en echografie, waardoor intensieve monitoring mogelijk wordt gemaakt. Door intensieve monitoring kunnen beschikbare geneesmiddelen beter worden ingezet en gebruikt 1.

Welke oplossing is er ontwikkeld

De HandScan van Hemics is sinds december 2014 geclassificeerd als een medical device en wordt nog niet ingezet in reguliere zorg. De HandScan maakt gebruik van de mate van doorbloeding van de gewrichten om de ontstekingsactiviteit te beoordelen. Met de HandScan wordt de mate van ontsteking in de handen en pols gevisualiseerd door middel van licht. Inzet van de HandScan betekent een objectieve beoordeling van de ziekteactiviteit. Daarnaast kan het zorgpad geoptimaliseerd worden: een meting is snel (ca. 3 minuten), veilig en pijnloos en de HandScan kan door een arts, verpleegkundige of assistent bediend worden. Daarmee is de HandScan efficiënter dan MRI en echografie. MSD heeft een aantal HandScans in bezit en geeft deze in bruikleen aan ziekenhuizen. Ziekenhuizen kunnen zodoende ervaring opdoen met de HandScan om de behandeling van mensen met RA te optimaliseren, de inbedding in het zorgpad (efficiëntie) te realiseren en patiënttevredenheid te meten.

HIV en AIDS wereldwijd

We hebben ons altijd ingezet voor een betere zorg voor mensen met hiv en aids wereldwijd. En ook nu nog ondersteunen we op diverse plekken in de wereld projecten rond preventie, behandeling, zorg en ondersteuning voor mensen met hiv en aids.

Rusland

Onveilige seks is een van de grootste en snelst groeiende gezondheidsrisico’s voor miljoenen jongeren wereldwijd. Dance4Life is vastbesloten om dit te veranderen. Voor altijd. Momenteel zijn er meer dan 1,1 miljoen hiv-gevallen geregistreerd in Rusland en 25 procent van de nieuwe hiv-infecties zijn 15-20-jarigen. De groeiende hiv-epidemie in Rusland brengt een ernstige bedreiging voor de gezondheid en het welzijn van jongeren, met name omdat er momenteel geen goede programma’s op het gebied van seksuele gezondheid en gelijkheid tussen jongens en meisjes op Russische scholen.

China

In China werken we al ruim tien jaar samen met de Chinese overheid. In het China-MSD HIV Aids Partnership (C-MAP) staan preventie, behandeling en zorg bij hiv en aids in het land centraal. Naast financiële middelen brengen we hier onze deskundigheid en ervaring in van soortgelijke initiatieven, zoals in Botswana.

Botswana

In Botswana richtten we in 2000 de African Comprehensive HIV/Aids Partnerships (ACHAP) op: een initiatief van de overheid, MSD en de Bill & Melinda Gates Foundation. ACHAP steunt en versterkt de strijd tegen de hiv-epidemie met preventie, zorg, ondersteuning en behandeling. Wij doen dat met financiële steun en door schenkingen van medicijnen.

Bron: website Dance4life