“Ik wil door en genieten van al die leuke dingen”

October 4, 2022

Als reis- en levenslustige ondernemer was Hannie Schraets zich rond de eeuwwisseling al goed bewust van het gevaar van een melanoom, een agressieve vorm van huidkanker. Moedervlekken liet ze altijd zien aan een arts. Huisarts Joep Jansma, nu haar levenspartner, had er ook al een aantal onderzocht en weggehaald. Maar die ene plek op haar rechteronderbeen, die zat er na checks door drie artsen in 2004 nog steeds. “Nummer vier haalde ‘m weg, maar we vertrouwden het niet. Na een vervolgbehandeling door de dermatoloog kwam het slechte nieuws: het was inderdaad een melanoom.”

“Dat was een enorme schok. Ik kon mijn eigen begrafenis gaan regelen, zo voelde het. De prognose bij uitzaaiingen als gevolg van een melanoom was destijds slecht. Goede behandelopties waren er niet. En we hadden in de familie helaas ook al ervaring met deze ziekte. Wat het mentaal nog zwaarder maakte was de muur van onbegrip waar ik op stuitte. Mensen zagen niks aan me en dus was er ook weinig medeleven. Verschrikkelijk vond ik dat.”

Gelukkig werden er geen uitzaaiingen gevonden en ook bij de controles daarna bleef alles goed gaan. Hannie: “Vijf jaar controle was in die tijd gebruikelijk, maar ik wilde tien jaar. Bij een familielid bleek het namelijk pas na acht jaar foute boel. Zij overleed aan de gevolgen van de uitzaaiingen.”

Hannie en haar man pakten de draad van hun leven weer op. “Bijvoorbeeld door gewoon weer lekker buiten in de tuin te werken. Niet tussen 11 en 3 in de volle zon, altijd met een hoed of pet op en goed instrijken met zonnebrand. Vroeger deed ik dat niet, ook omdat ik verder niet zo’n zonaanbidder ben. Maar na dat melanoom was ik me wel veel meer bewust geworden van de risico’s van de zon…”

“We hadden een eigen zaak in de buurt. Een wasserij voor wasgoed van bewoners in verzorgingshuizen. Die zaak was onze lust en ons leven, net als de stoffenzaak die we daarvoor hadden en de kinderkleding die ik daarvoor ontwierp. We werkten hard, maar vergaten niet om ook verder te genieten van het leven. Ieder jaar gingen we naar familie in Canada, uiteindelijk hadden we daar zelfs ons eigen chalet op een vakantiepark. Canada-gek waren we…”

Knobbel

In 2017 sloeg het noodlot alsnog toe. “Een knobbel in m’n liesstreek bleek na onderzoek een uitzaaiing te zijn van dat melanoom uit 2004. Dertien jaar later! Mijn geweldige oncologische chirurg dokter Bonenkamp haalde bij de operatie zoveel mogelijk lymfeklieren weg. Daar waar de uitzaaiing zat en uit voorzorg ook lymfeklieren daaromheen. Na de operatie moest ik twintig keer op en neer naar Nijmegen voor bestralingen en tot overmaat van ramp werd in dezelfde periode bij mijn toenmalige man ook nog longkanker in een vergevorderd stadium geconstateerd. Hij overleed niet veel later. Tja, dat was echt een heel moeilijke periode…”

In Velden was Joep lange tijd haar huisarts. Als chirurg-in-opleiding nam hij lang geleden een keer waar voor een huisarts in Velden, om er vervolgens dertig jaar huisarts te blijven. Joep, die in samenwerking met MSD ook vaak nascholingen verzorgde voor collega-huisartsen, ging in 2011 met pensioen. Hij schreef daarna meerdere boeken, waaronder recent een kookboek. Op Facebook postte Joep één van zijn recepten, Hannie reageerde daarop waarna Joep haar uitnodigde voor een etentje bij hem thuis. Lang verhaal kort: inmiddels wonen de twee samen en realiseren ze met een forse verbouwing hun droomhuis.

“Het is eigenlijk een wonder dat Hannie nog leeft”, zegt Joep. Hij doelt op alle nieuwe behandelopties voor patiënten met melanomen, in verschillende ziektestadia. Naast de bekende behandelingen als bestraling, chemotherapie en een operatie kunnen tegenwoordig ook nieuwe opties als doelgerichte therapie, immuuntherapie en perfusiebehandeling worden ingezet.

Nieuwe uitzaaiingen

Bij Hannie keerde de ziekte terug, nieuwe uitzaaiingen kwamen in 2019 en in 2021 aan het licht, waarna nieuwe operaties volgden. Hannie kwam toen in aanmerking voor immuuntherapie, maar besloot er op dat moment niet voor te kiezen. “Mijn arts spreekt over een kans van 80 procent dat het weer terugkomt. Natuurlijk is dat geen fijn vooruitzicht, toch ben ik niet meer bang. Enerzijds heb ik leren relativeren door alles wat ik al heb meegemaakt, anderzijds vind ik het geruststellend dat er steeds meer en betere behandelopties komen. Het verschil in opties tussen 2004 en 2017 was echt levensgroot. Maar tussen 2017 en 2019 was dat het weer. En tussen 2019 en 2021 wéér!”

Hannie weet inmiddels alles over al die verschillende behandelopties voor melanoom, ook omdat ze via dokter Bonenkamp in contact kwam met Stichting Melanoom. Bij die patiëntenvereniging ging ze als vrijwilliger aan de slag, onder meer om lotgenoten en hun families te informeren. “Het is één van de vele dingen die ik leuk vind om te doen, ook al moet ik het vanwege mijn gezondheid – Hannie heeft ook reuma – soms op een lager pitje zetten. De verbouwing, fietsen, met de caravan erop uit, een eindexamenfeest van kleinkinderen bij ons in de achtertuin, het huwelijk van mijn dochter: het zijn heus geen grootse, meeslepende dingen, maar dat hoeft ook niet. Ik wil gewoon door en genieten van al dat soort leuke dingen. Zo lang ik me goed voel zal ik iedere behandelkans dus aangrijpen, als de ziekte terugkeert.”

Meer weten over melanoom? Kijk op Kanker.nl of de website van Stichting Melanoom

bedrijfsinformatie

De toegang tot innovatieve kankermedicijnen kan én moet sneller

September 28, 2022

Het aantal mensen met kanker dat de eerste vijf jaar na de diagnose nog leeft, is gestegen. Dat geldt ook voor het aantal mensen dat de eerste tien jaar in leven blijft, bleek vorige maand uit cijfers van de Nederlandse Kankerregistratie, die beheerd wordt door het Integraal Kankercentrum Nederland (IKNL). De overlevingskans van kankerpatiënten steeg in de periode van 2011 tot en met 2020 ten opzichte van de tien jaar daarvoor. Tussen 2011 en 2020 bleef 66 procent van de mensen minimaal vijf jaar in leven nadat er kanker was vastgesteld. In de tien jaar daarvoor was dat percentage nog 58 procent.

Goed nieuws

“Dat is natuurlijk een prachtige ontwikkeling. En ook noodzakelijk, want afgelopen jaar kregen maar liefst 124.000 Nederlanders te horen dat ze kanker hebben. Gelukkig weten we steeds beter hoe we kanker kunnen voorkomen of de ziekte in al een vroeg stadium vast te stellen. Ook is er veel veranderd in het aanbod van innovatieve behandelingen, zoals doelgerichte therapie en immuuntherapie,” aldus Leo Mallmann, managing director bij MSD Nederland.

Wereldberoemde behandeling van Nederlandse bodem

Ook MSD ontwikkelt innovatieve behandelmethoden tegen kanker die bij kunnen dragen aan een langer leven of een betere kwaliteit van leven. De basis voor een van die methoden, immuuntherapie, werd gelegd in Nederland – in het Brabantse Oss om precies te zijn. Begin deze eeuw ontstond het idee om je eigen afweersysteem in te zetten tegen kanker en het werd onder andere door onderzoekers uit Oss verder onderzocht en uitgewerkt. Oss speelt nog altijd een belangrijke rol bij de productie van ons geneesmiddel voor immuuntherapie.

Toekomst

“De komende jaren blijven we innoveren in de immuno-oncologie, onder meer via een grootschalig onderzoeksprogramma naar de behandeling van 30 tumortypen. Ook kijken we altijd naar mogelijkheden om onze portefeuille te versterken met nieuwe middelen die het verschil kunnen maken bij het behandelen van kanker. En onze verantwoordelijkheid stopt niet na de behandeling: we zetten ons samen met zorgprofessionals, patiënten en patiëntenorganisaties in om de levenskwaliteit van mensen met én na kanker te verbeteren.”

Belang van innovatie

We leven in een tijdperk van grote wetenschappelijke en technologische vooruitgang. Moderne technologieën geven de zorgkwaliteit de komende jaren een enorme boost. Hierdoor kunnen we de komende jaren veel nieuwe geneesmiddelen ontwikkelen, ook voor aandoeningen waar nu nog geen effectieve behandeling voor is. Dat geldt zeker ook voor behandelingen tegen kanker.

500 dagen

“Dat vraagt wel van ons allemaal dat we vooruit blijven kijken en onverminderd investeren in innovaties,” aldus Mallmann. “Want nieuwe geneesmiddelen zijn er niet zomaar. Het duurt gemiddeld twaalf jaar om een nieuw geneesmiddel te ontwikkelen en bij de patiënt te krijgen, gerekend vanaf de eerste onderzoeken tot aan registratie.”
Dat geldt voor slechts 10% van de middelen, want ruim 90% van de innovaties haalt de eindstreep niet. En gebeurt het wel, dan is het middel vaak nog lang niet bij de patiënt: geneesmiddelenbedrijven wachten soms jaren op vergoeding van nieuwe middelen, omdat vaak lang wordt onderhandeld over een prijsakkoord. De Vereniging Innovatieve Geneesmiddelen heeft becijferd dat de gemiddelde doorlooptijd bij dure geneesmiddelen inmiddels is opgelopen tot vijfhonderd dagen. En dat traject lijkt in Nederland steeds meer tijd te gaan kosten.
Een zorgelijke ontwikkeling volgens Leo Mallmann. “Al die innovaties zorgen ervoor dat we kanker steeds vroeger kunnen opsporen en steeds nauwkeuriger kunnen bepalen welke behandeling voor welke patiënt het meest geschikt is. Nu dreigt een situatie te ontstaan waarin we straks precies weten wat een patiënt nodig heeft maar we hem of haar niet kunnen behandelen omdat het middel niet beschikbaar is in Nederland. Of voor het ene type kanker wel maar het andere niet. En dat voor een ziekte waar krijgt 1 op de 3 Nederlanders op enig moment mee te maken krijgt. Dat is gewoon niet uit te leggen aan al die mensen die hierdoor worden geraakt.” Het beeld dat Mallmann schetst is niet uit de lucht gegrepen. Vaak stellen bedrijven nog niet goedgekeurde medicijnen in Nederland ter beschikking aan patiënten, zonder daarvoor een vergoeding te ontvangen. Ook na goedkeuring doneren de bedrijven nog medicijnen, in afwachting van een akkoord over de prijs en de vergoeding van het middel, maar half september schreef het Financieele Dagblad over een farmaceut die een nieuw kankermedicijn dat nog moet worden goedgekeurd, niet langer gratis ter beschikking kan stellen aan Nederlandse patiënten.. “Als grootste geneesmiddelenbedrijf van Nederland staan wij voor onze patiënten. En soms komt het voor dat we voor behandelingen patiënten naar Duitsland of België moeten sturen. Dat doet pijn, maar deze ernstig zieke mensen moeten geholpen worden. Het is toch cru als een land als Nederland, dat internationaal bekend staat om zijn goede zorg, innovatieve geneesmiddelen niet beschikbaar maakt voor patiënten”

Snellere toegang

Wat zou volgens Mallmann helpen om de toegang tot nieuwe kankerbehandelingen te versnellen? “Ik heb hiervoor een aantal jaar in Duitsland gewerkt. Daar gaat dit proces een stuk sneller. Natuurlijk hebben we hier in Nederland een ander zorgstelsel maar laten we vooral leren van de landen om ons heen. Wij gaan hierover graag in gesprek met alle belanghebbenden”

Dit artikel verscheen op 28 september 2022 in FD Topics

“Werkgeluk is…”

September 22, 2022

Gelukkig zijn op het werk? Het zou de normaalste zaak van de wereld moeten zijn, volgens de initiatiefnemers van de Week van het Werkgeluk. Deze week staan organisaties in meer dan 40 landen stil bij de vraag wat daarvoor nodig is. Bij MSD reden om zelf ook even voor de spiegel te gaan staan. Hoe doen wij het op dit vlak? We vroegen het HR-directeur Ad Koning.

Eerst maar even de vraag: hoe gelukkig ben jij zelf in je werk? Welk cijfer zou je jouw werkgeluk geven?

“Ik zou zeggen, een 8. Ik heb echt plezier in mijn werk.”

En waar zit ‘m dat in?

“Allereerst omdat ik veel autonomie ervaar. Ik krijg ruimte voor eigen initiatief. Dat is voor mij heel belangrijk. Net als het idee dat je iets waardevols bereikt. En dan vooral ook mét collega’s. Samen iets bereiken, succesen vieren en verbeteren. Dat levert vaak het ‘sprankeltje’ op waardoor je echt met plezier naar je werk gaat. Ik hoop dat iedereen dat ervaart in het werk, ook bij MSD. Maar dat is natuurlijk niet vanzelfsprekend, daar moet je als bedrijf continu aan werken.”

Hoe doe je dat? Wat doet MSD zoal om werkgeluk van medewerkers te bevorderen?

“Werkgeluk is een breed begrip, dus je moet het ook vanuit allerlei invalshoeken benaderen. Hoe divers en inclusief ben je als organisatie? Hoeveel ruimte krijg je om je werk zelf in te richten? Word je écht gehoord? Wat zijn de ontwikkel- en carrièremogelijkheden? Heb je het gevoel dat je werk betekenis heeft?”

Dat laatste zou bij een bedrijf dat belangrijke medicijnen maakt, niet moeilijk moeten zijn…

“Klopt, MSD heeft wereldwijd impact op de gezondheid van honderden miljoenen mensen. Maar MSD is ook een groot bedrijf met heel complexe technologie en processen, waardoor je soms minder hard gaat dan je zou willen.”

Meet MSD het werkgeluk van medewerkers?

“Jazeker. We houden meerdere keren per jaar een medewerkersonderzoek waarin allerlei thema’s aan bod komen die aan werkgeluk raken. Hoe medewerkers hun werk ervaren, of ze vinden dat MSD strategisch de juiste keuzes maakt, maar ook zaken als samenwerking met hun manager. Daarnaast zijn er allerlei initiatieven die ons helpen de vinger aan de pols te houden. Er is bijvoorbeeld een heel actief Women’s Network, dat allerlei sessies en activiteiten organiseert, en daar komt waardevolle feedback uit.”

Waarom is de rol van leidinggevenden zo belangrijk?

“Leidinggevenden hebben een grotere impact op werkgeluk dan vaak gedacht. Iets ogenschijnlijk simpels als je veilig voelen om vrijuit te spreken tijdens het werk, kan een manager enorm bevorderen door het goede voorbeeld te geven. Dat vraagt best veel van leidinggevenden, want gedrag is vaak onbewust. Je moet niet micromanagen, meer coachen. Medewerkers de ruimte geven, en ervoor zorgen dat ze niet bang zijn om fouten te maken. Dat soort zaken hebben we al jaren geleden als beleid geformuleerd. Maar de hamvraag is natuurlijk: doen we het ook echt?”

En?

“Het gebeurt steeds meer, in alle lagen van de organisatie. En dat proces is echt in een stroomversnelling geraakt de afgelopen paar jaar. Ik word als manager vaak geprikkeld om extra kritisch op mezelf te zijn. En omgekeerd worden medewerkers geholpen en aangemoedigd om open te zijn. Want het werkt het beste als je als gelijkwaardige gesprekspartners samenwerkt.”

Je noemde eerder ook diversiteit en inclusiviteit. Hoe draagt dat bij aan werkgeluk?

“Voor werkgeluk moet je je veilig en gewaardeerd voelen. En dan is het niet genoeg als je werkgever zegt dat het bedrijf diversiteit omarmt en dat iedereen gelijk is. Iedereen moet het echt voelen, in de kleine dingen die je dagelijks op het werk meemaakt. Echte inclusiviteit zit vaak in kleine en subtiele dingen die je doet, die je zegt. Het is ook die realisatie, die ons verder helpt.”

Hoe doen jullie dat?

“Het mooie is dat veel initiatieven vanuit de organisatie komen. Er zijn heel actieve netwerken van collega’s die – met steun van het management – allerlei praktische workshops en activiteiten organiseren, bijvoorbeeld over onbewuste vooroordelen of het concept van ‘micro-agressie. Daarnaast zijn we ook op diversiteit en inclusiviteit nu de hele organisatie aan het doormeten, om te weten waar we staan. En het mag geen vrijblijvend iets zijn. Dus we vragen iedereen, van hoog tot laag, om op dit gebied doelen voor zichzelf te formuleren. Die we weer meenemen in de beoordeling.”

Werkgeluk betekent ook, je zei het al, niet op je tenen hoeven lopen.

“Klopt. Er gebeurt binnen MSD heel veel tegelijk, en dat vraagt ook het nodige van onze mensen. Dus het is belangrijk jezelf én elkaar goed in het oog te houden. We hebben MSD-breed en op het niveau van onze lokale sites programma’s en werkgroepen die daar veel ondersteuning bij bieden. Denk aan trainingen, workshops, apps en sportfaciliteiten, en als er behoefte aan is ook de mogelijkheid van psychologische hulp.”

Aan activiteiten geen gebrek dus…

“Nee, maar dit is maar één deel van het verhaal. Wat mij betreft ligt de grootste uitdaging niet het aanbod van tools en programma’s, maar in het beheersbaar houden van het volume aan werk voor onze medewerkers. Een overvolle geest heeft in de basis behoefte aan mentale ruimte of rust, dat gaat in eerste instantie vóór al het andere. Dat realiseren we ons nog vaak onvoldoende. Een ander voorbeeld: Bij MSD werken veel mensen in ploegendiensten en de productie van onze medicijnen staat vanzelfsprekend voorop. Dat kan beperkend werken op de mogelijkheden die medewerkers voor zich zien om zich te ontwikkelen. Dit is geen gemakkelijk onderwerp, maar we werken er hard aan om daar oplossingen voor te vinden.”

Laat je je daarbij ook inspireren door andere bedrijven?

“Uiteraard. Wat ik heel interessant vind, is de ontwikkeling van hybride en meer flexibele vormen van werken, wat door COVID in een stroomversnelling is gekomen. Ik zie bedrijven die naar nieuwe modellen zoeken, óók in een minder voor de hand liggende omgeving. Dat prikkelt. De uitdaging bij ons is dat een groot deel van ons werk uit productie bestaat. Lijnen moeten draaien, daarvoor heb je mensen op locatie nodig en een vast ploegenritme. Dan lijkt hybride werken ondoenlijk en kan zelfs deeltijdwerken lastig zijn. Toch gaan we kijken wat op dat vlak mogelijk is.”

MSD start in-company opleiding in Haarlem en Boxmeer

September 7, 2022

Bij MSD Haarlem gaan dertien machine-operators komend anderhalf jaar onder werktijd, op de site en online, terug de schoolbanken in. Eind augustus begon de groep aan hun in-company opleiding tot Mechanisch Operator B, verzorgd door vakdocenten van het Koning Willem I College (KWIC). In Boxmeer start in september een vergelijkbaar traject. Daar werken MSD Animal Health en KWIC samen zodat een groep intern wordt opgeleid tot procesoperator. Beiden opleidingen worden afgerond met een erkend diploma op mbo-3-niveau.

Het idee voor deze unieke in-company-opleidingen is ontstaan vanuit de behoefte aan goed geschoold technisch personeel, in combinatie met de huidige krapte op de arbeidsmarkt. MSD doet er op een innovatieve manier alles aan om nu en in de toekomst de juiste mensen voor de juiste functies te kunnen werven én te kunnen behouden, daarover vertelt MSD’s Bianca Leuering (recruitment) meer in deze recent verschenen blog op MSD.nl.

De KWIC-opleidingen combineren leren en werken. Tijdens het onderwijs worden de operators vrijgeroosterd van reguliere werkzaamheden, de MSD-praktijk en eigen werkplek staan centraal en de lessen worden afgestemd op de behoefte van de individuele medewerker. De eerste groepen starten nu en in elk geval in Boxmeer is het plan nu al dat er elk half jaar een nieuwe klas start.

Ad Koning, net benoemd tot HR-directeur van MSD Nederland, is blij met het initiatief. “Hiermee maken we duidelijk dat we bij MSD prioriteit geven aan de ontwikkeling van onze mensen. Onze machines en processen zijn technisch zeer gecompliceerd en de lat komt in de toekomst alleen nog maar hoger te liggen. Medewerkers met relevante en erkende diploma’s zijn voor ons bedrijf dus goud waard!”

Bij de start van de opleiding in Haarlem gaven de deelnemers eensgezind aan veel zin te hebben in dit nieuwe en ongetwijfeld ook uitdagende avontuur. En datzelfde zeiden de vaste begeleiders vanuit KWIC, hoofddocent Hans van Vliet en BPV (beroepspraktijkvorming)-consulente Lonneke van der Linde. “We willen maar één ding en dat is dat jullie straks dat diploma halen. Daar gaan we alles aan doen!”

bedrijfsinformatie

Compleet veranderde arbeidsmarkt biedt óók kansen

August 23, 2022

Onlangs presenteerde het CBS haar nieuwste arbeidsmarktcijfers. Daaruit bleek, niet verrassend, dat de spanning op de arbeidsmarkt nog verder is opgelopen. De aantallen vacatures en banen staan nu op recordhoogte, terwijl het aantal werklozen de laagste stand heeft bereikt sinds 2003. Stonden er in het eerste kwartaal van 2022 nog 133 vacatures tegenover elke 100 werklozen, in het tweede kwartaal was dat opgelopen tot 143 per 100, aldus het CBS.[1]

Heb je in je werk te maken met de werving & selectie van nieuw personeel? En worstel je nu al, net als al die bedrijven die er het nieuws mee halen, met de krapte op de arbeidsmarkt? Zet je dan maar schrap, dit is nog maar het begin. Riemen vast, je betreedt de komende tijd de spannendste achtbaan waar je ooit in hebt gezeten. Ben jij er klaar voor?

Door vergrijzing én doordat minder starters de arbeidsmarkt betreden (‘ontgroening’) krimpt de werkende bevolking in Europa tot 2050 naar verwachting met maar liefst 95 miljoen mensen[2]. Daarnaast kijken de werknemers van vandaag en morgen heel anders naar werk dan die van gisteren. Ze willen minder werken, flexibeler werken, betekenisvoller werken. En werkenden willen zich als een vis in het water voelen: hun persoonlijke waarden moeten overeenkomen met de kernwaarden van het bedrijf waarvoor ze werken.

Tel je dat op bij alle razendsnelle, vaak nauwelijks te bevatten, technologische ontwikkelingen en de impact van de pandemie -denk aan hybride of volledig remote werken- dan is de conclusie helder: de arbeidsmarkt is compleet en voorgoed veranderd. Om als werkgever succesvol te blijven op die markt is extreem uitdagend. Is dat erg? Ik vind van niet. Ik vind achtbanen (lees: uitdagingen) leuk. Maar één ding is zeker: recruiters, managers én de bedrijven waarvoor ze werken moeten meeveranderen. Niet straks, maar nu!

Modern werven

Bij MSD hebben we dit jaar al ruim 500 vacatures ingevuld. Mooi werk, maar dat moet ook. We zijn immers het grootste geneesmiddelenbedrijf van Nederland en ontwikkelen, produceren, verpakken en distribueren geneesmiddelen en vaccins voor miljarden mensen en dieren wereldwijd. Bedenk eens wat een verantwoordelijkheid dat is, óók qua personeelsbeleid.

Een te grote vraag met een te klein aanbod maakt de puzzel uitdagend, zeker ook voor MSD. Toch zijn we al volop bezig om ‘m te leggen. Immers: ‘je moet het dak repareren als de zon schijnt’. Het zijn ingewikkelde, maar ook veelbelovende puzzelstukjes. Bijvoorbeeld het kijken naar potentie in plaats van ervaring, naar parttimers in plaats van de ideale fulltimer, naar werkstudenten, het anders inrichten van werk, enzovoort. Zo’n compleet veranderde arbeidsmarkt biedt dus ook kansen om je als werkgever te onderscheiden van de concurrentie. Extern en intern kunnen we het verschil maken door moderner te werven.

Staar je niet blind op CV’s

Hoe ziet ‘modern recruitment’ eruit? Daar kan ik je veel meer over vertellen, maar ik zal het hier kort houden door een paar MSD-voorbeelden te noemen. Bij de externe werving van kandidaten maken we gebruik van nog nauwelijks betreden digitale paden. Zie bijvoorbeeld onze recruitment-website www.mooiwerkmsd.nl voor een interactief kijkje achter de schermen op onze locaties. Of ontdek onze nieuwe wervingscampagne* waarin medewerkers, onder meer via vlogs, de hoofdrol spelen. We zetten ook gamification in om potentiële kandidaten te laten onderzoeken of ze een match met MSD zouden kunnen zijn. Via ‘serious games’ kun je veel meer te weten komen over werkvoorkeuren dan via een CV. We hebben een eigen game ontwikkeld, en werken daarbij samen met gespecialiseerde partners om goede matches te maken.

Intern is onze boodschap aan managers: staar je niet meer blind op CV’s, dat is echt niet meer van deze tijd. Verdiep je in plaats daarvan meer in profielen, in iemands skills, potentie en persoonlijkheid. Kom ook niet meer aan met een ouderwetse vacaturetekst met een droge opsomming van functie-eisen. En hou ook niet persé vast aan functie-eisen zoals die altijd hebben gegolden. Wees creatief, experimenteer, help elkaar!

Op de goede weg

Tegelijkertijd moet MSD als geheel doorgroeien en ‘het goede doen’. Lukt dat, dan blijven we duurzaam aantrekkelijk als werkgever. Het goede doen wil in dit kader zeggen: concurrerende primaire en secundaire arbeidsvoorwaarden behouden, maar daarnaast ook (veel) verder kijken. Werk maken van diversiteit & inclusie. Een in alle opzichten veilige werkomgeving bieden. Transparant, maatschappelijk verantwoord en klimaatbewust ondernemen. Trouw blijven aan onze betekenisvolle missie om levens te redden en te verbeteren.

Veranderen is altijd lastig en het voltooien van de puzzel kost zeker nog meer tijd. Twee stapjes vooruit, één stapje terug. Maar we zitten bij MSD volgens mij op de goede weg. De cijfers bewijzen het, alle neuzen staan dezelfde kant op, we omarmen digitalisering en onze managers begrijpen het belang al voordat het water hen aan de lippen staat. Laat maar komen, die achtbaan!

Bianca Leuering

Associate Director Global Talent Acquisition Benelux, Nordics & Baltics

*Bekijk het profiel van Bianca op LinkedIn voor een voorbeeld van de campagne.

[1] Spanning op de arbeidsmarkt loopt verder op (cbs.nl)
[2] Hoeveel zorgen moeten we ons werkelijk maken over de arbeidsmarkt in 2030? – Werf& (werf-en.nl)

MSD – Powered by Pride

July 29, 2022

We hebben er 2 jaar op moeten wachten, maar zaterdag 6 augustus is het eindelijk zover: MSD vaart mee in de Canal Parade! Een prachtig feest om te laten zien dat we ‘powered by pride’ zijn. Maar ook een evenement dat nog steeds nodig is omdat emancipatie en acceptatie van de LHTBTI+-gemeenschap nog steeds niet altijd en overal vanzelfsprekend zijn.

Bij MSD zijn diversiteit en inclusie (D&I) onderdeel van de bedrijfsvoering. Het uitgangspunt daarbij is dat iedereen die bij ons werkt zichzelf moet kunnen zijn. Het is onze overtuiging dat we ons beste werk kunnen doen als we ons welkom en geaccepteerd voelen. Onze visie is vertaald in beleid en procedures, maar met uitsluitend beleid en procedures kom je er niet. Voor een echt inclusieve omgeving zijn ook oplettende managers nodig en collega’s die anderen nemen zoals ze zijn. Daarom houden we D&I-onderwerpen op de agenda, bij leidinggevenden en op ‘de vloer’. We organiseren rondetafels over onderwerpen als ongewenst gedrag of micro-agressie. We zorgen dat D&I-onderwerpen – zoals deze Pride Week en onze deelname aan de Canal Parade – aan bod komen tijdens afdelingsoverleggen. Want hoe vanzelfsprekend het ook klinkt, inclusie komt niet vanzelf – daar moet je vanuit een heldere visie aan blijven werken.

Voor ons is deelname aan de Canal Parade meer dan een groot feest. Het is een symbool voor onze inzet voor D&I, en een signaal naar collega’s én naar de samenleving waarmee wij laten zien waar we voor staan en voor wie we staan. Vandaag in de spotlights, en daarna weer ‘gewoon’ in de manier waarop we werken.

HPV

Elimineren kun je leren

July 5, 2022

We hebben het allemaal weleens meegemaakt. Met dierbare vrienden, familieleden of collega’s. Het ene moment was iemand gezond en even later werd zij of hij geconfronteerd met een levensbedreigende ziekte. Zoiets is altijd vreselijk, maar het is toch niet te bevatten als blijkt dat de ziekte misschien wel voorkomen had kunnen worden?

Een actueel voorbeeld is ziekte – en sterfte – veroorzaakt door het zeer besmettelijke humaan papillomavirus (HPV). HPV kan baarmoederhalskanker veroorzaken, maar ook genitale wratten, kanker bij de penis, anus, vulva of mond- en keelholte. Allemaal aandoeningen die onbeschrijflijk veel leed veroorzaken, terwijl zeker is dat veel van dat leed voorkomen had kunnen worden.

Sterker nog: HPV kan geëlimineerd worden. Net zoals dat eerder is gegaan met andere ziekmakende virussen. Neem polio. In 1988 nam de World Health Assembly een resolutie aan voor de wereldwijde uitroeiing van polio. Gevallen van wild poliovirus zijn sindsdien met meer dan 99% afgenomen^[1].

Ook de gevolgen van vele andere infectieziekten hebben we in de loop der jaren succesvol weten in te dammen. De bekende dr. Maurice Hilleman^[2] werkte jarenlang bij MSD en ontwikkelde tientallen vaccins tegen onder meer de mazelen, de bof, hepatitis A en B, waterpokken, meningitis en longontsteking. Tot op de dag van vandaag hebben deze vaccins wereldwijd miljoenen levens gered.

Terug naar HPV. Hoe mooi zou het zijn als de WHO over een aantal jaren meldt dat door HPV veroorzaakte baarmoederhalskanker zo zeldzaam is geworden dat we ook kunnen spreken van eliminatie in Nederland? Want daar zet men op in, bijvoorbeeld met het Cervical Cancer Elimination Initiative^[3]. De strategie omvat een combinatie van vaccinatie, screening en behandeling.

Een land als Australië ligt goed op koers om deze eliminatie in 2028 te realiseren^[4]. Maar ook dichterbij huis gaat het de goede kant op. Zoals in Slovenië. Daar mikt men op eliminatie in het jaar 2030, ook door middel van screenen, vaccineren en behandelen^[5]. Die aanpak is trouwens onderdeel van een sterk Sloveens Nationaal Kankerplan, gericht op het voorkomen én genezen van kanker.

In Nederland zijn we helaas veel minder ver, zo bleek eerder deze maand in een Tweede Kamerdebat over medische preventie. Kamerleden legden staatssecretaris Van Ooijen van VWS het vuur na aan de schenen, onder meer over het feit dat we al meer dan een jaar wachten op een Nationale Kankeragenda, waarin preventie een plek zou moeten krijgen. Ook ging het over HPV, een virus dat dus kankers en aandoeningen veroorzaakt, terwijl die voorkomen kunnen worden. En waarom is de HPV-vaccinatiegraad in Nederland (55%, terwijl de WHO streeft naar 90%) zo laag, zo vroegen Kamerleden zich af.

Deze week volgt een zogenoemd ‘tweeminutendebat’, waarin deze onderwerpen mogelijk opnieuw op tafel komen, en waarbij Kamerleden ook moties kunnen indienen. Over HPV, maar ook over een nationaal kankerplan. Laten we als land leren van polio, leren van Hilleman, leren van landen als Slovenië en Australië – en ook ons inzetten om HPV te elimineren. Het kan. Ik ben benieuwd!

Judith Zuijderhoudt
Director Policy, Communications en Population Health bij MSD Nederland

^[1^]Website WHO – Poliomyelitis – geraadpleegd op 23 juni 2022
^[2]Website NCBI – Maurice Hilleman: Creator of Vaccines That Changed the World – geraadpleegd op 23 juni 2022
^[3] Website WHO – Cervical Cancer Elimination Initiative – geraadpleegd op 23 juni 2022
^[4] Website Medical Republic – Australia on track to eliminate cervical cancer by 2028 – geraadpleegd op 23 juni 2022
^[5]WHO – Cervical Cancer Profile Slovenia 2021 – geraadpleegd op 23 juni 2022

NL-NON-01951
5 juli 2022

‘Soms veronderstel je kennis bij patiënten die er niet is’

June 22, 2022

Patiënten met een niet-westerse achtergrond zijn vaak digitaler onderlegd dan de zorgverlener denkt. Zij zoeken veel informatie op, maar ontvangen vooral via de telefoon graag meer informatie omdat een computer niet altijd beschikbaar is. Dit vertelt Susan van ’t Westeinde, longarts bij het Maasstad Ziekenhuis en medeonderzoeker van een rapport naar de patiëntenreis van niet-westerse patiënten bij longkanker.

De patiënt kijkt bijvoorbeeld graag een filmpje na in de eigen taal met een uitleg over de ziekte of een behandeling, vertelt Van ’t Westeinde, die uitlegt dat de onderzoekers positief verrast zijn door de uitkomsten. Zij wijst op de mogelijkheden via bijvoorbeeld YouTube. “Het is vooral nuttig voor mensen om filmpjes terug te kijken in de eigen taal. Naar aanleiding hiervan hebben wij van Longkanker Nederland een overzicht gekregen van handige YouTube-filmpjes in andere talen. Dat geeft natuurlijk meer informatie dan wanneer je iets op papier krijgt.”

Lees het volledige artikel op Qruxx

Nieuw consortium vertaalt onderzoek sneller naar betere patiëntenzorg

June 22, 2022

Regelmatig haalt de actualiteit langdurige onderzoeken in en belemmert plannenmakerij snelle innovaties. Om wetenschappelijke inzichten eerder naar betere patiëntenzorg te vertalen, is eind vorige zomer het consortium Pontus opgericht, een initiatief van het St. Antonius ziekenhuis en het Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis. Rien Knol, met de Prostaatkankerstichting betrokken bij de stichting: “Onderzoeken met een korte doorlooptijd leiden snel tot betere patiëntenzorg.”

Er wordt bij ZonMw en KWF Kankerbestrijding veel wetenschappelijk onderzoek verricht naar oncologische behandelingen. “Dat zijn vaak grote, langlopende onderzoeken. Soms wordt een onderzoek door de realiteit ingehaald”, aldus Rien Knol, secretaris bij de Prostaatkankerstichting en lid van het maatschappelijke expertpanel van ZonMw. Studies behoeven regelmatig kortlopende vervolgonderzoeken om de wetenschappelijke puzzel compleet te krijgen. Het blijkt soms echter lastig om voor dit soort studies binnen de reguliere lijnen fondsen te werven.

Lees het volledige artikel op Qruxx

De belangrijke rol van artsen in het informeren over vaccinaties

June 22, 2022

Er is veel onbekendheid over pneumokokken en de vaccinatie hiertegen, constateert Anke Vervoord, directeur van Harteraad. Huisartsen en specialisten spelen een belangrijke rol in de keuze van mensen met hart- en vaataandoeningen.

Het dreigt ondergesneeuwd te raken door de heftige discussies rondom het coronavaccin: ieder najaar krijgt een groep mensen van 66 tot en met 73 jaar een uitnodiging van de huisarts voor een pneumokokkenvaccinatie. Pneumokokken is een bacteriële ziekte waar kwetsbare mensen of ouderen met minder weerstand erg ziek van kunnen worden.

Mensen met hart- en vaatziekten vormen een van de risicogroepen. Dat is de reden waarom onderzoekbureau Ipsos in opdracht van geneesmiddelenbedrijf MSD en expertisecentrum Harteraad onderzoek heeft gedaan naar de vaccinatiebereidheid onder deze groep. De conclusie is dat de 75 procent van de groep een inenting wil. Tegelijkertijd is er nog veel onbekendheid over de ziekte én de vaccinatie, zo legt Anke Vervoord uit.

Lees het volledige artikel op Qruxx