Roy Looman (23): 'Ik wil later meer zijn dan ‘zomaar’ een man in een witte jas'

Roy Looman (23) weet als geen ander hoe het is om als kind in een oncologisch ziekenhuis te worden behandeld. Op zijn vijftiende kreeg hij lymfeklierkanker, wat hij gelukkig overleefde. Die ervaring zorgde ervoor dat hij zelf ook kinderoncoloog wil worden. “Met niet alleen aandacht voor het kind, maar juist ook de familie.”

Zijn docent maatschappijleer vroeg de klas een lijstje te maken met tien dingen die belangrijk zijn in het leven. Bij Roy op één: geld verdienen. Gezondheid stond op vijf. Inmiddels zijn we jaren verder en lacht hij erom. Hij weet nu wel beter. “Als je niet gezond bent, kun je helemaal niets.” Hij was 15 toen hij lymfeklierkanker kreeg. “Mijn overlevingskans was 90 procent. Één op de tien redt het dus niet. Dat nieuws kwam bij mijn ouders aan als een mokerslag. Bij mij maakte het een vechter in me los; mijn overlevingsmechanisme draaide op volle toeren. De klap zou pas later komen, toen de artsen al uit het zicht verdwenen waren.”

Geneeskunde studeren
Roy werd behandeld in het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam. Hoe vaker hij er kwam, hoe meer de geneeskunde hem ging interesseren. Die interesse groeide uit tot een passie en – zeker toen de chemo aansloeg – het verlangen iets terug te doen. “Toen ik net ziek was, besloot ik: als ik dit overleef, wil ik nooit meer een ziekenhuis van binnen zien. Ik wilde het bedrijfsleven in, carrière maken. Dat gevoel draaide 180 graden toen ik zag hoeveel kinderen er stierven aan deze ziekte. Ik wilde ook mijn steentje bijdragen en kinderen helpen genezen. Geld is helemaal niet belangrijk. Ik wilde kinderoncoloog worden.” En dus gooide hij alles om. “Ik besloot datzelfde vwo-jaar nog een keer te doen, deze keer met de juiste vakken: economie verruilde ik voor biologie. Daarna ben ik geneeskunde gaan studeren aan de Vrije Universiteit in Amsterdam.”

Nachtmerries
Na acht maanden behandeling met chemotherapie werd Roy genezen verklaard. “Goed nieuws, maar ik worstelde met emoties. Toen ik mijn vechtersharnas uit deed, kwam daar heel veel angst onder vandaan. Het besef: ik had wel dood kunnen gaan! Ik kreeg nachtmerries en werd bang voor alles.” Dat hakte er flink in. Met professionele hulp kwam hij er weer bovenop, maar het zette hem wel aan het denken. “Het leven ná kanker is onderbelicht in de geneeskunde”, stelt hij. “Zodra je het ziekenhuis uitloopt na de laatste chemo, houdt de zorg op. Dat zou ik in de toekomst graag anders zien.” Hetzelfde geldt voor de mentale ondersteuning van familie en naasten. “Kanker krijg je niet alleen. Het hele gezin lijdt aan de ziekte. Zo zag ik ook mijn ouders pijn lijden. Elk gezinslid zou psychologische begeleiding moeten krijgen, ook na de genezing.”

Met een lach
Roy is ambitieus en gaat altijd voor het hoogst haalbare. “Over 2,5 jaar ben ik basisarts en kan ik me gaan specialiseren in kinderoncologie. Hopelijk werk ik later als kinderoncoloog in een mooi ziekenhuis en ben ik betrokken bij wetenschappelijk onderzoek. Want de toepassing van geneeskunde is mooi, maar de verbetering ervan nog mooier. Daarbij wil ik voor mijn patiënten meer zijn dan zomaar een man in een witte jas. Ik wil een vriend en steun voor ze zijn. Zodat heel veel gezinnen met een lach op hun gezicht mijn afdeling verlaten.”

Kinderen denken mee over ziekenhuisinterieur
Dit jaar gaat de opbrengst van de Run for KiKa in Nijmegen en Amsterdam naar speelkamers in het nieuwe Prinses Maxima Centrum voor Kinderoncologie, dat begin 2018 haar deuren opent. Wist je dat kinderen meedenken over de kleuren en inrichting?
“Een kind denkt anders dan een volwassene”, vertelt Roy Looman (23). “Minder volgens de regels, meer buiten de kaders. En aangezien het ziekenhuis voor hen bedoeld is, moeten zij ook een zegje krijgen in hoe het eruit komt te zien.” Roy is mede-oprichter van de Kinder Advies Raad en de huidige voorzitter. “Ik zorg ervoor dat bij elk deelproject van de nieuwbouw één of twee kinderen aansluiten en hun input geven.” Zo denken de kinderen mee over onder meer het interieur van het ziekenhuis, zoals de speelkamers en lounge die met de opbrengst van de Run for KiKa gefinancierd worden. MSD is hoofdsponsor van de Runs in Nijmegen en Amsterdam. “De kleuren van de kamers, maar ook de hoogte en de plek van meubels, bijvoorbeeld. Zo werd voor lage meubels gekozen, zodat ook kleine kinderen erop kunnen zitten, en werden de banken naar het raam verplaatst, zodat je naar buiten kunt kijken.”

Loop jij al mee met de Run for Kika?
Op 1 oktober (Amsterdam) vindt de MSD Run for KiKa plaats. De opbrengst gaat naar speelkamers in het nieuwe Prinses Maxima Centrum voor Kinderoncologie. Heb jij je al ingeschreven? Meld je aan op de website van Run for KiKa.